تعبیر خواب دریا

ابن سیرین می‌گوید دریا در خواب پادشاهی است بزرگ و توانا که هم خیر از او می‌رسد و هم بیم. اگر کسی ببیند از دریا آب می‌نوشد، از آن صاحب‌قدرت مال و منزلت می‌یابد. اگر ببیند در دریا غرق می‌شود، در کار دنیا چنان فرو می‌رود که از دیگر امور غافل می‌ماند. اگر از دریا به‌سلامت بیرون آید، از سختی رهایی می‌یابد. دیدن دریا از دور را نیز به رسیدن به حاجتی تعبیر کرده که دیر اما به‌خوبی برآورده می‌شود.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن دریا در خواب بر پنج وجه است: پادشاه، دانشمند، ثروت، عمر دراز و بیم. اگر دریا آرام و آبش صاف باشد، بیننده از بزرگی بهره می‌برد یا دانشی می‌آموزد که سودش به دیگران هم می‌رسد. اگر دریا خروشان باشد، بیننده با کسی صاحب‌نفوذ درگیر می‌شود یا نگرانی‌ای دلش را می‌آزارد. گذشتن از دریا را نیز نشانه‌ی رهایی از ترس و رسیدن به امنیت دانسته‌اند.

دانیال نبی دریا را به جهان و گستردگی آن تعبیر کرده است. به گفته‌ی او هر که در خواب دریا را ببیند، کارش وسعت می‌یابد و با مردمان بسیار سروکار پیدا می‌کند. اگر بر کشتی سوار باشد و دریا آرام باشد، از بیم رها می‌شود و به مقصود می‌رسد. اگر موج‌ها او را از کشتی جدا کنند، در کاری ناخواسته گرفتار می‌شود که صبر و تدبیر او را از آن بیرون می‌آورد. ماهی گرفتن از دریا نیز روزی و مال است.

ابراهیم کرمانی می‌گوید اگر بیننده ببیند در کنار دریا ایستاده و به آن می‌نگرد، به بزرگی نزدیک می‌شود و حاجتش برآورده می‌شود. اگر در دریا شنا کند و به ساحل برسد، از کاری دشوار پیروز بیرون می‌آید. دریای خشک‌شده را نشانه‌ی کاستی در نعمت یا ضعف صاحب‌قدرتی دانسته است. به گفته‌ی او هرچه آب دریا روشن‌تر و آرام‌تر باشد، تعبیر نیکوتر است و دریای تیره و گل‌آلود، از دلمشغولی و پریشانی خاطر خبر می‌دهد.

مطیعی تهرانی معتقد است دریا در خواب، قدرتی است که آدم با آن روبه‌روست؛ ممکن است رئیس اداره باشد، ممکن است موقعیتی بزرگ یا حتی دل خود آدم. او می‌گوید اگر در خواب کنار دریای آرام نشسته‌اید، دارید با چیزی بزرگ‌تر از خودتان کنار می‌آیید و این خوب است. اما اگر موج‌ها شما را می‌ترسانند، احتمالاً در بیداری درگیر موقعیتی شده‌اید که از کنترلتان بیرون است. به گفته‌ی مطیعی، باید دید در خواب شما بر دریا مسلط بودید یا دریا بر شما.

برای یونگ، دریا روشن‌ترین تصویر ناخودآگاه جمعی است؛ گستره‌ای بی‌انتها که همه‌ی کهن‌الگوها از ژرفای آن سر برمی‌آورند. ورود به دریا در خواب یعنی سفر به لایه‌های پنهان روان، و موجودات دریایی جلوه‌هایی از محتوای ناشناخته‌ی آن‌اند. غرق شدن ممکن است نشانه‌ی خطر بلعیده شدن آگاهی به دست ناخودآگاه باشد، اما بیرون آمدن از آب، تولدی دوباره و گامی مهم در فردیت است. دریای آرام نیز از هماهنگی میان خودآگاه و ژرفای روان خبر می‌دهد.

فروید آب و دریا را به زهدان مادر و امنیت پیش از تولد پیوند می‌داد. در این نگاه، شنا کردن در دریای آرام می‌تواند آرزوی بازگشت به آرامش بی‌دغدغه‌ی آغاز زندگی باشد. دریای توفانی ممکن است جلوه‌ای از کشمکش میان خواسته‌های سرکوب‌شده و بایدها و نبایدهای ذهن باشد؛ نیرویی که در بیداری مهارش کرده‌ایم و در خواب به شکل موج‌های سرکش ظاهر می‌شود. ترس از غرق شدن هم گاهی بیانگر اضطراب از رها کردن کنترل است.

اویتنهاو می‌گوید دریای آرام نشانه‌ی زندگی بی‌دغدغه و موفقیت در کارهاست. دریای طوفانی یعنی با مشکلاتی روبه‌رو می‌شوید که باید با شجاعت از پسشان بربیایید. شنا کردن در دریا از کامیابی در کسب‌وکار خبر می‌دهد و سفر دریایی، تغییری خوشایند در زندگی را نوید می‌دهد. شنیدن صدای موج‌ها هم به گفته‌ی او یعنی خبرهایی از دوستان دور یا سفرکرده به شما می‌رسد.