تعبیر خواب لباس

ابن سیرین می‌گوید لباس در خواب حال و دین خواب‌بیننده است و هرچه پاکیزه‌تر و نیکوتر باشد، دین و دنیای او بهتر خواهد بود. به گفته‌ی او لباس نو گشایش و عزت است و لباس کهنه و پاره غم، قرض یا تنگ‌دستی. او لباس سفید را به پاکی و آبرو، لباس سبز را به دین‌داری و لباس سرخ را به شادی و گاه به شهرت تعبیر کرده است. ابن سیرین بیرون آوردن لباس را به رهایی از غم یا تغییر در جایگاه دانسته است.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن لباس در خواب بر چند وجه است: عزت، آبرو، همسر، دین و مال. اگر کسی ببیند لباسی نو و پاکیزه پوشیده است، حال او نیکو می‌شود و از اندوه رهایی می‌یابد. در این روایت آمده است که لباس آلوده نشانه‌ی خطا یا غفلتی است که باید جبران شود و شستن لباس به توبه و پاک شدن از گناه تعبیر می‌گردد. لباسی که به خواب‌بیننده بخشیده شود، منزلت و احترام است.

در تعبیرنامه‌ی منسوب به دانیال نبی آمده است که لباس دلیل بر جاه و حرمت انسان در میان مردم است. اگر ببینی لباست گم شد یا آن را از تو گرفتند، آبرویت در معرض آسیب است و باید در گفتار و کردار احتیاط کنی. دانیال پوشیدن لباس دیگران را به بهره بردن از جایگاه یا دانش آنان تعبیر کرده و لباس فاخر و گران‌بها را نشانه‌ی رسیدن به مقامی تازه دانسته است.

ابراهیم کرمانی می‌گوید لباس پشمی مال و نعمت است، لباس پنبه‌ای خیر و صلاح و لباس ابریشمی عزت همراه با تکلف. اگر کسی ببیند لباسی تنگ پوشیده است، در کار خود به سختی می‌افتد و اگر لباس گشاد و راحت باشد، زندگی‌اش آسوده می‌گردد. به باور کرمانی لباس سیاه برای کسی که عادت به پوشیدنش دارد زیانی ندارد، اما برای دیگران نشانه‌ی اندوه یا گرفتاری است.

منوچهر مطیعی تهرانی می‌گوید لباس در خواب، خود ماست و آنچه در خواب می‌پوشیم نشان می‌دهد در نگاه مردم و در دل خودمان چه حالی داریم. به نظر او اگر لباس نو پوشیدید، دوره‌ی تازه‌ای در زندگی‌تان شروع می‌شود و اگر لباستان پاره بود، کسی شاید پشت سرتان حرفی زده باشد. مطیعی می‌گوید خریدن لباس یعنی تصمیم برای تغییر و اینکه می‌خواهید خودتان را از نو بسازید.

از دید کارل گوستاو یونگ، لباس تصویر پرسوناست؛ نقابی که برای سازگاری با جامعه به چهره می‌زنیم. لباس نو می‌تواند نشانه‌ی شکل‌گیری نقشی تازه یا تغییر در هویت اجتماعی باشد. برهنه شدن یا گم کردن لباس در خواب گاه نشان می‌دهد پرسونا دیگر پاسخگوی نیازهای روان نیست و خود واقعی می‌خواهد دیده شود. یونگ چنین خوابی را بخشی از فرایند فردیت و آشتی میان چهره‌ی بیرونی و درونی می‌داند.

زیگموند فروید لباس را نماد پوشاندن و پنهان کردن می‌دانست؛ آنچه نمی‌خواهیم دیگران یا حتی خودمان ببینیم. خواب لباس نامناسب یا پاره می‌تواند بازتاب نگرانی از داوری دیگران و ترس از آشکار شدن ضعف‌ها باشد. پوشیدن لباسی زیبا در خواب نیز آرزوی دیده شدن، تحسین و پذیرفته شدن را نشان می‌دهد. فروید پیشنهاد می‌کرد بیننده به احساس خود در خواب دقت کند، چون همان راهی به خواسته‌های پنهان است.

لوک اویتنهاو برای لباس معناهای کوتاه و کاربردی آورده است: لباس نو یعنی موفقیت و شادی؛ لباس کهنه یعنی نگرانی‌های مالی؛ لباس پاره نشانه‌ی بدگویی دیگران است؛ و لباس سفید نشانه‌ی دوره‌ای آرام و پاک. او خریدن لباس را به پیشرفت در کار، لباس سیاه را به خبری ناخوشایند و لباس رنگارنگ را به تنوع و شادی در زندگی تعبیر کرده است. به گفته‌ی او لباس تمیز همیشه خوش‌یمن است.