تعبیر خواب ستاره

ابن سیرین می‌گوید ستارگان در خواب، بزرگان، دانشمندان و شریفان مردم‌اند و هرچه ستاره روشن‌تر باشد، قدر آن شخص بیشتر است. اگر کسی ببیند ستاره‌ای را در دست گرفت یا ستاره‌ای در خانه‌اش فرود آمد، به جاه و عزت می‌رسد یا فرزندی نیک‌نام می‌یابد. به گفته‌ی او جمع شدن ستارگان در خانه، نشانه‌ی گرد آمدن بزرگان نزد خواب‌بیننده است و افتادن ستاره، به مرگ یا عزل بزرگی تعبیر می‌شود.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن ستاره در خواب بر پنج وجه است: بزرگان، دانشمندان، فرزندان، یاران و مال. اگر کسی ببیند ستارگان روشن بر بالای سرش می‌درخشند، به نیک‌نامی و هدایت می‌رسد. در این روایت آمده است که دیدن ستاره‌ی صبح برای مسافر نشانه‌ی بازگشت سالم و برای غمگین خبر شادی است. ستاره‌ای که بی‌نور شود، به سستی کار بزرگی تعبیر می‌گردد.

در تعبیرنامه‌ی منسوب به دانیال نبی آمده است که ستاره دلیل بر مهتران و بزرگان قوم است. اگر ببینی ستاره‌ای از آسمان فرود آمد و در دامنت افتاد، فرزندی بزرگوار نصیبت می‌شود. دانیال پراکنده شدن ستارگان را به پراکندگی مردم و فتنه و ستاره‌ی دنباله‌دار را به خبری بزرگ تعبیر کرده است. او خوردن ستاره را نشانه‌ی بهره بردن از مال بزرگان دانسته است.

ابراهیم کرمانی می‌گوید ستارگان روشن، اشراف و توانگران‌اند و ستارگان کم‌نور، مردم عادی. اگر کسی ببیند ستاره‌ها را می‌شمارد، به مالی بسیار یا شغلی در دیوان بزرگان می‌رسد. به باور کرمانی ستاره‌ای که در روز دیده شود، نشانه‌ی رسوایی یا آشکار شدن رازی است و ستاره‌ای که به سوی خواب‌بیننده بیاید، به رسیدن به آرزویی دیرینه تعبیر می‌شود. او ستاره‌ی تنها و درخشان را نیز به فرزندی یگانه و نیک‌نام تعبیر کرده است.

منوچهر مطیعی تهرانی می‌گوید ستاره در خواب ما ایرانی‌ها همان ستاره‌ی بخت است و دیدنش اغلب خبر خوش دارد. به نظر او اگر آسمانی پر از ستاره دیدید، دوستان و یاوران زیادی دارید که شاید قدرشان را نمی‌دانید. مطیعی می‌افزاید افتادن ستاره را نباید همیشه بد گرفت؛ گاهی یعنی آرزویی که در دل دارید به زمین می‌آید و واقعی می‌شود.

از دید یونگ، ستاره نماد راهنمایی درونی و ارتباط با «خود» است؛ نقطه‌ای روشن در تاریکی ناخودآگاه که مسیر فردیت را نشان می‌دهد. در اسطوره‌ها ستارگان راهنمای مسافران و نشانه‌ی سرنوشت‌اند و یونگ آن‌ها را با آرمان‌ها و استعدادهای نهفته‌ی روان پیوند می‌داد. خواب ستاره‌ی درخشان یعنی روان به منبعی از الهام و معنا دست یافته که می‌تواند جهت زندگی را روشن کند.

فروید ستارگان را بیان آرزوهای بلند و میل به دیده شدن و تحسین می‌دانست. به باور او ستاره‌ی دست‌نیافتنی ممکن است نشانه‌ی خواسته‌ای باشد که فرد آن را والا و دور از دسترس می‌پندارد. گرفتن ستاره در دست گاهی تحقق نمادین همین آرزوست. فروید پیشنهاد می‌کرد خواب‌بیننده بپرسد کدام آرزوی پنهان، مانند شهرت یا محبوبیت، در ذهنش پررنگ شده و چرا در بیداری بیانش نمی‌کند.

لوک اویتنهاو برای ستاره معناهای کوتاه و کاربردی آورده است: دیدن ستارگان روشن یعنی سلامت و موفقیت؛ ستاره‌ی کم‌نور نشانه‌ی دشواری‌های کوچک است؛ افتادن ستاره خبر از اندوهی گذرا می‌دهد؛ و ستاره‌ی دنباله‌دار یعنی رویدادی غیرمنتظره. او دیدن ستاره‌ای تنها در آسمان را نشانه‌ی فرصتی یگانه دانسته که نباید از دستش داد و شمردن ستارگان را خبر از آرزوهای بسیاری می‌داند که یکی‌یکی برآورده می‌شوند.