تعبیر خواب ابر

ابن سیرین می‌گوید ابر در خواب، رحمت و دانش و حکمت است و هر که ببیند ابری از آسمان بر او سایه انداخت، از بزرگی یا عالمی بهره می‌برد. اگر از ابر باران نرم ببارد، روزی و برکت برای مردم آن دیار است. به گفته‌ی او سوار شدن بر ابر نشانه‌ی سفری پرخیر یا رسیدن به جایگاهی بلند است و ابر سیاه و ترسناک، به اندوه یا خشم صاحب‌قدرتی تعبیر می‌شود.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن ابر در خواب بر پنج وجه است: رحمت، دانش، لشکر، سفر و ایمنی. اگر ابر سفید و آرام باشد، نشانه‌ی رحمت و گشایش است و اگر باران از آن ببارد، دعای خواب‌بیننده به اجابت نزدیک می‌شود. در این روایت آمده است که ابر تیره‌ای که بی‌باران بگذرد، به ترسی تعبیر می‌شود که زیانی به همراه ندارد و به زودی برطرف می‌شود.

در تعبیرنامه‌ی منسوب به دانیال نبی آمده است که ابر دلیل بر حکمت و پند است. اگر ببینی ابری بر شهری سایه افکند و باران بارید، آن شهر پربرکت می‌شود. دانیال ابر سرخ را به فتنه و بیماری و ابر سیاه همراه با رعد را به هیبت و تهدید بزرگان تعبیر کرده است. او می‌گوید اگر ابر از خانه‌ات بیرون رفت و دور شد، غم از دلت می‌رود.

ابراهیم کرمانی می‌گوید ابر سفید، دانش و روزی حلال و ابر سیاه، اندوه و سختی است. اگر کسی ببیند ابر را در دست گرفت یا از آن نوشید، به دانش و حکمت دست می‌یابد. به باور کرمانی ابری که آتش یا سنگ از آن ببارد، نشانه‌ی بلا و خشم است و ابری که با باد آرام حرکت کند، به سفری سودمند و خبری خوش تعبیر می‌شود.

منوچهر مطیعی تهرانی می‌گوید ابر را باید با رنگش شناخت. به نظر او ابر سفید و پنبه‌ای نشانه‌ی دلی آرام و روزهایی خوش است، اما ابر سیاه یعنی غصه‌ای که شاید هنوز به زبان نیاورده‌اید. مطیعی می‌افزاید اگر از ابر باران بارید، نگران نباشید؛ همان غصه شسته می‌شود و جایش را آرامش می‌گیرد. او سوار شدن بر ابر را برای جوان‌ها نشانه‌ی رؤیاپردازی و آرزوهای بزرگ می‌داند.

از دید یونگ، ابر تصویری از محتوای مبهم ناخودآگاه است که هنوز شکل روشنی نیافته و میان آسمان خودآگاهی و زمین واقعیت شناور است. ابرهای تیره ممکن است نشانه‌ی سایه یا احساساتی باشند که روان هنوز آماده‌ی روبه‌رو شدن با آن‌ها نیست. باریدن باران از ابر، رها شدن همین احساسات و آغاز پالایش روانی در فرایند فردیت است. ابر سفید نیز نشانه‌ی سبکی و گشودگی ذهن است.

فروید ابر را بیان احساسات مبهم و نگرانی‌هایی می‌دانست که فرد نمی‌تواند به روشنی نامشان را بگوید. به باور او ابر تیره‌ای که آفتاب را می‌پوشاند، گاهی بازتاب حس گناه یا اندوهی سرکوب‌شده است. سوار شدن بر ابر نیز می‌تواند میل به گریز از واقعیت یا آرزوی رهایی باشد. فروید پیشنهاد می‌کرد خواب‌بیننده بپرسد کدام احساس مبهم این روزها ذهنش را پوشانده است.

لوک اویتنهاو برای ابر معناهای کوتاه و کاربردی آورده است: ابر سفید و روشن یعنی شادی و موفقیت؛ ابر سیاه نشانه‌ی دشواری و ناکامی موقت است؛ ابری که باران می‌بارد خبر از پایان نگرانی می‌دهد؛ و ابر سرخ یعنی تنش یا بحث در خانواده. او حرکت سریع ابرها را نشانه‌ی تغییرهای پیاپی در زندگی دانسته و ابری که خورشید را بپوشاند، هشداری کوتاه برای احتیاط در معامله‌ها می‌داند.