تعبیر خواب آواز

ابن سیرین می‌گوید آواز خواندن در خواب بر دو گونه است: اگر خواب‌بیننده با صدایی خوش و در مجلسی نیکو بخواند، نامش به نیکی بر سر زبان‌ها می‌افتد و به شادی می‌رسد. اما اگر در جایی نامناسب یا با صدایی ناخوش آواز سر دهد، به سخنی بیهوده یا اندوهی گذرا گرفتار می‌شود. به گفته‌ی او شنیدن آوازی دلنشین از دور، خبری خوش است که به زودی می‌رسد و آواز خواندن در حمام را برخی به سخنی تعبیر کرده‌اند که بی‌جا گفته شود.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن آواز و سرود در خواب بر چند وجه است: شادی، آوازه، خبر و گاه غفلت. اگر کسی ببیند با صدایی خوش مناجات یا ذکری را به آواز می‌خواند، دلش روشن می‌شود و کارش به خیر می‌انجامد. اما اگر ببیند آوازی می‌خواند که او را از یاد خدا و کار نیک باز می‌دارد، این خواب هشداری برای پرهیز از غفلت است. در این روایت، شنیدن آواز پرندگان به خبری خوش از سفر تعبیر شده است.

در تعبیرنامه‌ی منسوب به دانیال نبی آمده است که دیدن آواز خوش دلیل بر شادی و فراخی است. اگر ببینی در جمعی آواز خواندی و مردم شنیدند، به جاه و آوازه می‌رسی و اگر کسی آواز تو را نپسندید، از سوی او سرزنشی می‌شنوی. دانیال آواز خواندن به تنهایی را به سرگرم شدن به اندیشه‌ای تعبیر کرده و شنیدن آواز غم‌انگیز را به اندوهی که به زودی می‌گذرد.

ابراهیم کرمانی می‌گوید هر که در خواب آوازی خوش بشنود و دلش شاد شود، از کسی سخنی نیکو می‌شنود یا خبری می‌رسد که مایه‌ی شادی است. اگر خواب‌بیننده خود با صدای بلند آواز بخواند، رازی را آشکار می‌کند یا کارش آشکار می‌شود. به باور او آواز خواندن با ساز، به شادی در جمع خانواده یا جشنی نزدیک تعبیر می‌شود و آواز خواندن در بیابان، به آزادی از قیدی که دل را می‌فشرد.

منوچهر مطیعی تهرانی می‌گوید آواز در خواب را باید با دل خودمان سنجید. اگر در خواب آواز خواندید و حالتان خوب بود، روحیه‌تان رو به بهبود است و احتمالاً شادی‌ای در راه دارید. مطیعی یادآوری می‌کند که خیلی از ما در بیداری حرف‌هایی داریم که نمی‌گوییم و این حرف‌ها در خواب به شکل آواز بیرون می‌آیند. به نظر او اگر صدایتان در خواب درنمی‌آمد، شاید وقت آن رسیده که حرف دلتان را به کسی بزنید.

از نگاه یونگ، آواز خواندن در خواب بیان مستقیم احساساتی است که از ژرفای ناخودآگاه برمی‌خیزند. صدا در این نگاه نماد خود اصیل است و آواز خواندن آزادانه، نشانه‌ی پیوند میان آگاهی و ناخودآگاه. اگر خواب‌بیننده در جمع آواز بخواند، شاید آماده است بخشی از وجودش را که پنهان کرده بود به دیگران نشان دهد. آوازی که از دهان چهره‌ای ناشناس شنیده می‌شود، می‌تواند پیام آنیما یا آنیموس باشد.

فروید آواز خواندن در خواب را راهی برای بیان امیال و احساساتی می‌دانست که در بیداری اجازه‌ی بروز نمی‌یابند. به باور او ریتم و ملودی، سانسور درونی را دور می‌زنند و آنچه با کلمه گفته نمی‌شود، در قالب آواز بیرون می‌آید. ناتوانی در آواز خواندن یا گم شدن صدا نیز ممکن است بازتاب سرکوب و ترس از قضاوت دیگران باشد. فروید پیشنهاد می‌کرد به واژه‌های آواز خواب دقت شود، زیرا اغلب پیامی پنهان دارند.

لوک اویتنهاو برای آواز معناهای کوتاهی آورده است: آواز خواندن با صدای خوش یعنی شادی و موفقیت؛ شنیدن آواز دیگران خبر از دیدار دوستان می‌دهد؛ آواز غم‌انگیز هشداری برای اندوهی کوتاه است؛ و آواز خواندن در جمع نشانه‌ی محبوبیت و شناخته شدن. او آواز پرندگان را نشانه‌ی دوره‌ای شاد و پربرکت می‌داند و هم‌آوازی با دیگران را نشانه‌ی هماهنگی در کار گروهی.