تعبیر خواب خنده

ابن سیرین می‌گوید خندیدن در خواب اگر به قهقهه و بانگ بلند باشد، دلیل اندوه و غم است و هرچه خنده بلندتر، اندوه سنگین‌تر. اما تبسم و لبخند آرام را به شادی، خبر خوش و رسیدن به مراد تعبیر کرده است. به گفته‌ی او اگر کسی ببیند بر چیزی شگفت می‌خندد، از کاری که در پیش دارد خرسند می‌شود و اگر ببیند دیگران بر او می‌خندند، از سوی آنان سرزنش یا ملامتی می‌شنود که چندان دوام ندارد.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن خنده در خواب بر چهار وجه است: تبسم، شادی و گشایش است؛ خنده‌ی بلند، اندوه؛ خنده‌ی بی‌سبب، غفلت؛ و خنده‌ی همراه با شکر، نعمت. در این روایت آمده است که اگر کسی ببیند لبخند می‌زند و دلش آرام است، کاری که از آن نگران بود به خیر می‌گذرد. اگر مرده‌ای را خندان ببیند، نشانه‌ی آن است که او در آرامش است و از بازماندگان خشنود.

در تعبیرنامه‌ی منسوب به دانیال نبی آمده است که خنده‌ی بلند در خواب دلیل بر غم و گریستن است و تبسم دلیل بر خرمی. اگر ببینی بر کسی خندیدی، با او خصومتی کوتاه پیدا می‌کنی و اگر ببینی آن شخص بر تو خندید، از او سودی یا نیکی به تو می‌رسد. دانیال خندیدن پادشاه یا بزرگی را بر خواب‌بیننده نیز به رسیدن منزلت و جاه تعبیر کرده است.

ابراهیم کرمانی می‌گوید اگر کسی در خواب ببیند بی‌آواز می‌خندد و دندان‌هایش پیداست، خبری خوش می‌شنود که دلش را شاد می‌کند. اگر با بانگ و قهقهه بخندد، غم و اندوهی به او می‌رسد. به باور او خندیدن زن در خواب نشانه‌ی شادی در خانه و گاه خبر فرزند است. کرمانی خنده‌ی تمسخرآمیز را نیز هشداری درباره‌ی رفتار مغرورانه دانسته که ممکن است رنجش دیگران را در پی داشته باشد.

منوچهر مطیعی تهرانی می‌گوید خنده در خواب را نباید با خنده در بیداری یکی دانست. لبخندی که از ته دل و آرام باشد، خبر از روزهای خوش و حل شدن گره‌ها می‌دهد، اما خنده‌های بلند و بی‌مهار گاهی نشانه‌ی آن است که داریم غصه‌ای را با شوخی پنهان می‌کنیم. به نظر مطیعی اگر در خواب با جمعی از عزیزان خندیدید، رابطه‌هایتان گرم‌تر می‌شود؛ اما اگر کسی به شما خندید و دلتان شکست، بهتر است در بیداری به حرف دیگران کم‌تر دل ببندید.

از دید کارل گوستاو یونگ، خنده در خواب می‌تواند نشانه‌ی رهایی از تنش و برقراری تعادل میان بخش‌های گوناگون روان باشد. گاهی خنده جبرانی برای جدیت بیش از حد زندگی بیداری است؛ روان با این تصویر یادآوری می‌کند که سبک‌بالی و بازیگوشی نیز سهمی در سلامت دارند. یونگ از کهن‌الگوی فریبکار یاد می‌کرد که با خنده و شوخی، حقیقت‌های پنهان را آشکار می‌کند. خنده‌ی خواب در این نگاه دعوتی است برای دیدن تناقض‌های خویشتن با مهربانی.

زیگموند فروید در پژوهش‌هایش درباره‌ی شوخی و ناخودآگاه، خنده را راهی برای رها شدن انرژی روانی سرکوب‌شده می‌دانست. به باور او وقتی در خواب می‌خندیم، ذهن ممکن است فشار یک ممنوعیت یا نگرانی را به شکلی بی‌خطر تخلیه کند. خنده‌ی خواب گاهی بیانگر آرزوی رهایی از قیدهای اجتماعی یا پیروزی پنهانی بر رقیب است. فروید پیشنهاد می‌کرد به موضوع خنده توجه شود؛ زیرا همان چیزی که بر آن می‌خندیم، اغلب همان چیزی است که در بیداری از آن نگرانیم.

لوک اویتنهاو در فرهنگ خواب خود معناهای ساده‌ای برای خنده آورده است: خندیدن خودتان در خواب یعنی موفقیت در کارها و همراهی دوستان خوب؛ شنیدن خنده‌ی کودکان نشانه‌ی شادی و سلامت در خانواده است؛ خندیدن به گرفتاری دیگران هشداری است که با رفتار نادرست به دوستان آسیب می‌زنید؛ و اگر دیگران به شما بخندند، باید مراقب آبروی خود و حرف‌هایی که می‌زنید باشید.