تعبیر خواب چشمه

ابن سیرین می‌گوید چشمه در خواب نعمت و روزی است که به اندازه‌ی جوشش آن به خواب‌بیننده می‌رسد. اگر کسی ببیند در خانه یا سرایش چشمه‌ای جوشید و آب آن زلال بود، به مال و برکت و شادی دست می‌یابد. به گفته‌ی او نوشیدن از چشمه‌ی پاک نشانه‌ی شفا و رسیدن به حاجت است و چشمه‌ای که آبش تیره یا شور باشد، به اندوه، بیماری یا گریه در آن خانه تعبیر می‌شود.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن چشمه در خواب بر چهار وجه است: نعمت، علم، مال پایدار و زندگی خوش. در این روایت آمده که اگر کسی ببیند از چشمه‌ای وضو گرفت یا خود را شست، از غم و گناه پاک می‌شود و دلش آرام می‌گیرد. همچنین گفته شده که خشک شدن چشمه نشانه‌ی کم شدن روزی یا گسستن نیکی‌ای است که از جایی می‌رسید و با صبر و نیکوکاری دوباره بازمی‌گردد.

در تعبیرنامه‌ی منسوب به دانیال نبی آمده است که چشمه دلیل بر مردی دانا و بخشنده است که مردم از دانش و نیکی‌اش بهره می‌برند. اگر ببینی از چشمه آب برمی‌داری، از چنین کسی سود و دانش می‌گیری. دانیال جوشیدن چشمه از زمین خشک را به گشایشی ناگهانی پس از سختی تعبیر کرده و چشمه‌ی آب گرم را به گرفتاری یا رنجی دانسته است که به زودی سپری می‌شود.

ابراهیم کرمانی می‌گوید چشمه‌ی آب روشن مال و نعمتی است که بی‌رنج به دست می‌آید و هرچه آب آن بیشتر و پاک‌تر باشد، روزی فراوان‌تر است. اگر کسی ببیند چشمه‌ای از آن اوست، به کاری می‌رسد که سودش پایدار می‌ماند. به باور او چشمه‌ی گل‌آلود به مالی شبهه‌ناک یا غمی کوچک تعبیر می‌شود و بستن یا انباشتن چشمه، به بستن راه روزی بر خود یا دیگران.

منوچهر مطیعی تهرانی با لحنی صمیمی می‌گوید چشمه در خواب از آن خواب‌هایی است که باید با خیال راحت از آن بیدار شد. به نظر او چشمه‌ی زلال یعنی نعمتی در راه است و شاید خودتان هنوز ندانید از کجا می‌رسد. مطیعی می‌گوید اگر از چشمه آب خوردید و سیراب شدید، حاجتتان برآورده می‌شود؛ اما چشمه‌ی خشک یعنی کمی خسته‌اید و باید پیش از آنکه توانتان ته بکشد، به خودتان استراحت و آرامش بدهید.

از دید کارل گوستاو یونگ، چشمه نماد سرچشمه‌ی زندگی روانی و نیروی خلاقی است که از ژرفای ناخودآگاه به سطح می‌آید. در اسطوره‌ها چشمه‌ی آب حیات پاداش قهرمانی است که سفر دشوار درونی را پیموده است. یونگ چنین تصویری را با تجدید نیرو و دسترسی به خرد درونی پیوند می‌داد. خواب چشمه در این نگاه نشان می‌دهد خواب‌بیننده به منبعی از انرژی و الهام نزدیک شده که می‌تواند زندگی‌اش را تازه کند.

زیگموند فروید آب جوشان را گاه نماد زایش، نیروی حیاتی و خواسته‌هایی می‌دانست که از درون سر برمی‌آورند. نوشیدن از چشمه می‌تواند بیان نیاز به سیراب شدن عاطفی، مهر و توجهی باشد که در بیداری کمتر یافته‌ایم. چشمه‌ی خشک نیز ممکن است احساس تهی شدن یا خستگی روانی را بازتاب دهد. فروید پیشنهاد می‌کرد به این پرسش اندیشیده شود که خواب‌بیننده تشنه‌ی کدام آرامش یا محبت است.

لوک اویتنهاو معناهای کوتاهی برای چشمه آورده است: چشمه‌ی زلال یعنی ثروت و لذت‌های پاک و روزگاری خوش؛ نوشیدن از چشمه نشانه‌ی بهبود سلامت و آرامش است؛ چشمه‌ی آب گرم خبر از سفری خوشایند یا تجدید نیرو می‌دهد؛ چشمه‌ی خشک هشداری درباره‌ی کم شدن امید یا دوستی است؛ و چشمه‌ی گل‌آلود به نگرانی‌هایی تعبیر می‌شود که با آرامش و صبر برطرف می‌گردند.