تعبیر خواب کوه

ابن سیرین می‌گوید کوه در خواب مردی بزرگ، پادشاه یا صاحب‌منصبی سخت‌دل است و بلندی و استواری کوه، اندازه‌ی قدرت همان کس را نشان می‌دهد. اگر کسی ببیند بر کوهی بالا رفت و به قله رسید، به حاجت خود دست می‌یابد و نزد بزرگان منزلتی پیدا می‌کند. به گفته‌ی او هر که ببیند از کوه افتاد، از جایگاه خود فرو می‌افتد یا از کسی که به او تکیه داشته جدا می‌شود. او کوه سرسبز را نیکوتر از کوه خشک دانسته است.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن کوه در خواب بر پنج وجه است: پادشاه، مرد بزرگ، عالم، سختی کار و مقام و منزلت. در این روایت آمده که اگر کسی ببیند بر کوه نشسته است، به جاه و بزرگی می‌رسد و اگر ببیند کوهی از جای خود کنده شد، بزرگی از آن دیار درمی‌گذرد یا از کار برکنار می‌شود. همچنین گفته شده که پناه بردن به کوه نشانه‌ی پناه گرفتن نزد مردی بزرگ و یافتن امنیت است.

در تعبیرنامه‌ی منسوب به دانیال نبی آمده است که کوه دلیل بر مردی بلندهمت و استوار است که مردم به او پناه می‌برند. اگر ببینی از کوهی بالا می‌روی و رنج می‌کشی، کاری دشوار در پیش داری که با سختی به انجام می‌رسد. دانیال آب روان از کوه را به علم و برکتی تعبیر کرده که از بزرگی به مردم می‌رسد و لرزیدن کوه را نشانه‌ی دگرگونی در احوال فرمانروایان و بزرگان دانسته است.

ابراهیم کرمانی می‌گوید کوه مردی بزرگ و پرهیبت است و هر که در خواب بر کوه رود، به قدر بالا رفتنش به بزرگی و کام می‌رسد. اگر ببیند با آسانی بالا رفت، کارش بی‌رنج سامان می‌یابد و اگر به سختی و با دست و پا، پس از تلاش بسیار به مقصود می‌رسد. به باور او فرود آمدن از کوه به کاستی در جاه و کار تعبیر می‌شود و دیدن کوهی از دور، به امیدی که هنوز به آن دست نیافته‌ای.

منوچهر مطیعی تهرانی می‌گوید کوه در خواب بیشتر از هر چیز هدف‌ها و آرزوهای بزرگ ماست. به نظر او اگر در خواب با نفس‌نفس از کوه بالا رفتید، در بیداری هم برای چیزی سخت می‌جنگید و خواب به شما دلگرمی می‌دهد که راه را درست آمده‌اید. مطیعی می‌گوید اگر به قله رسیدید و منظره را دیدید، خیالتان راحت باشد که به خواسته‌تان می‌رسید؛ اما افتادن از کوه یعنی در تصمیم‌هایتان عجله نکنید و پشتوانه‌تان را محکم نگه دارید.

از دید کارل گوستاو یونگ، کوه از نمادهای کهن «مرکز» و محور جهان است؛ جایی که زمین و آسمان به هم می‌رسند. بالا رفتن از کوه تصویری روشن از فرایند فردیت است، یعنی سفری درونی و دشوار به سوی خودِ کامل‌تر. قله در این نگاه نماد آگاهی و دید گسترده‌تر است و دامنه‌ی کوه مرحله‌های آغازین شناخت. خواب کوه دعوتی است برای پذیرفتن سختی رشد و دیدن هر مانع به عنوان پله‌ای در راه رسیدن به تمامیت روان.

زیگموند فروید خواب‌های بالا رفتن را اغلب با آرزوی برتری، کامیابی و دیده شدن پیوند می‌داد. کوهی که با تلاش فتح می‌شود، می‌تواند تصویر جاه‌طلبی‌ها و خواسته‌هایی باشد که در بیداری با محدودیت روبه‌رو شده‌اند. افتادن از کوه نیز ممکن است ترس از شکست یا از دست دادن جایگاه را بازتاب دهد. فروید پیشنهاد می‌کرد به جای نگرانی از تصویر سقوط، پرسیده شود چه انتظاری از خود داریم که چنین سنگینی می‌کند.

لوک اویتنهاو برای کوه معناهای کوتاه و کاربردی آورده است: بالا رفتن از کوه یعنی پیشرفت و رسیدن به جایگاه بهتر؛ رسیدن به قله نشانه‌ی کامیابی کامل است؛ اگر در میانه‌ی راه بازگردید، با ناامیدی‌هایی روبه‌رو می‌شوید که باید بر آن‌ها چیره شوید؛ کوه سرسبز خبر از رفاه و آسایش می‌دهد و کوه بی‌آب و صخره‌ای هشداری است برای اینکه برای رسیدن به هدف، بیش از اندازه به خود سخت نگیرید.