تعبیر خواب قیامت

ابن سیرین می‌گوید اگر کسی در خواب ببیند قیامت برپا شده است، در آن سرزمین عدل و انصاف گسترده می‌شود و ستمدیدگان به حق خود می‌رسند. به گفته‌ی او اگر خواب‌بیننده خود را در صحرای محشر ایستاده ببیند و حسابش آسان باشد، نشانه‌ی پاکی کار و عاقبت نیک اوست. اما اگر خود را در حساب‌رسی دشوار ببیند، یادآوری است تا از خطاها توبه کند و حق دیگران را ادا نماید. او این خواب را برای کسی که در سفر یا گرفتاری است، به بازگشت و رهایی تعبیر کرده است.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن قیامت در خواب بر چند وجه است: عدل، توبه، رهایی مظلوم، آشکار شدن حقیقت و بیداری دل. اگر کسی ببیند در روز رستاخیز آرام و ایمن است، از ترس و اندوه در امان می‌ماند و کارش به خیر سرانجام می‌یابد. اگر ببیند نامه‌ی اعمالش را به دست راست به او دادند، به نیکی و رستگاری بشارت داده می‌شود. در این روایت آمده است که این خواب بیش از هر چیز دعوتی به بازگشت و اصلاح کار خویش است.

در تعبیرنامه‌ی منسوب به دانیال نبی آمده است که دیدن قیامت دلیل بر داوری عادلانه و پایان یافتن ستم در آن دیار است. اگر ببینی مردگان برخاستند، حقی که پایمال شده بود به صاحبش بازمی‌گردد. اگر ببینی تنها در برابر داوری ایستاده‌ای، کاری که پنهان داشته‌ای آشکار می‌شود و بهتر است پیش از آن خود اصلاحش کنی. دانیال آرامش در این صحنه را نشانه‌ی پاکی دل و ایمنی از بدخواهان دانسته است.

ابراهیم کرمانی می‌گوید هر که در خواب نشانه‌های قیامت را ببیند، دگرگونی بزرگی در کار مردم آن سرزمین پیش می‌آید که سرانجامش به دادگری می‌انجامد. اگر خواب‌بیننده درستکار باشد، این خواب بشارت به پاداش و رستگاری است و اگر بر کسی ستم کرده باشد، هشداری است تا دلش را به دست آورد. به باور او دیدن حساب و ترازو در خواب، دلیل بر انصاف در معامله و یادآوری برای درستی در کسب و کار است.

منوچهر مطیعی تهرانی می‌گوید خواب قیامت را نباید به فال بد گرفت و از آن هراسید. به نظر او این خواب بیشتر صدای وجدان است که می‌خواهد نگاهی به کارهایمان بیندازیم. اگر در خواب قیامت آرام بودید، یعنی دلتان آسوده است و راهتان درست. اگر ترسیدید، شاید حقی از کسی بر گردنتان مانده یا دلی را رنجانده‌اید که می‌توانید جبرانش کنید. مطیعی یادآوری می‌کند که در باور ما در توبه همیشه باز است و رحمت پروردگار گسترده.

از دید یونگ، تصویر پایان جهان و رستاخیز یکی از کهن‌الگوهای بزرگ ناخودآگاه جمعی است که در فرهنگ‌های گوناگون دیده می‌شود. چنین خوابی اغلب در دوره‌هایی پدیدار می‌شود که ساختار کهنه‌ی زندگی یا شخصیت در حال فروپاشی است تا جای خود را به نظمی تازه بدهد. در این نگاه، قیامت نماد مرگ خود کهنه و زایش دوباره در فرایند فردیت است؛ لحظه‌ای که سایه آشکار می‌شود و فرد با تمامیت خویش روبه‌رو می‌گردد.

فروید خواب‌های داوری و حساب‌رسی را با نقش وجدان و احساس مسئولیت مرتبط می‌دانست؛ بخشی از ذهن که ارزش‌ها و معیارهای اخلاقی را نگه می‌دارد. به باور او ترس از قیامت در خواب ممکن است بازتاب احساس گناه درباره‌ی کاری کوچک یا بزرگ در بیداری باشد که هنوز با آن کنار نیامده‌ایم. فروید پیشنهاد می‌کرد به جای وحشت، پرسیده شود کدام دغدغه‌ی اخلاقی یا تعارض درونی در این روزها ذهن را درگیر کرده است.

لوک اویتنهاو برای این خواب معناهای کوتاهی آورده است: دیدن روز داوری یعنی پایان یک دوره‌ی پرتنش و آغاز آرامش؛ آرام بودن در این صحنه نشانه‌ی موفقیت در کاری است که با درستی پیش برده‌اید؛ ترسیدن از آن هشداری برای بازنگری در تصمیم‌ها و روابط است؛ و دیدن دیگران در صف داوری خبر از روشن شدن حقیقتی درباره‌ی اطرافیان می‌دهد.