تعبیر خواب مرگ

ابن سیرین می‌گوید اگر کسی خود را در خواب مرده ببیند، اما او را نشویند و در گور نگذارند، عمرش دراز می‌شود و کارهایش سامان می‌یابد. اگر ببیند مرد و دوباره زنده شد، از گناهی توبه می‌کند و پس از تنگدستی به توانگری می‌رسد. به گفته‌ی او مرگ یکی از نزدیکان در خواب، اگر بدون شیون و زاری باشد، نشانه‌ی عمر طولانی همان شخص و رهایی‌اش از اندوه است. ابن سیرین مرگ را گاه به سفر یا جابه‌جایی نیز تعبیر کرده است.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن مرگ در خواب بر پنج وجه است: توبه، سفر، عمر دراز، جدایی و رهایی از بند و غم. اگر کسی ببیند مرده است و مردم بر او گریه نمی‌کنند، کارش به خیر انجام می‌شود و از گرفتاری رها می‌گردد. اگر بیماری خواب مرگ ببیند، این خواب را نشانه‌ی بهبودی و پایان رنج دانسته‌اند. در این روایت تأکید شده است که مرگ در خواب بیش از هر چیز به دگرگونی حال تعبیر می‌شود.

در روایت منسوب به دانیال نبی آمده است که مرگ در خواب دلیل بر نیک شدن دین و زندگی است، زیرا بیدار شدن پس از آن، زندگی دوباره را نشان می‌دهد. اگر کسی ببیند مرده‌ای را زنده کرد، گمراهی به دست او به راه راست بازمی‌گردد. دانیال همچنین گفته است اگر ببینی بر جنازه‌ای نماز می‌گزاری، برای کسی دعا می‌کنی که دعایت پذیرفته می‌شود. او مرگ ناگهانی در خواب را نشانه‌ی تغییری سریع و خوش‌فرجام دانسته است.

ابراهیم کرمانی می‌گوید اگر کسی ببیند مرده است و او را برداشتند و بر دوش گرفتند، بر دشمن پیروز می‌شود و به بزرگی و دولت می‌رسد. اگر ببیند مرد و کسی بر او نماز نگزارد، باید در کار دین و رفتار خود بیشتر بیندیشد. به باور کرمانی مرگ پدر یا مادر در خواب، اگر بی‌اندوه و آرام باشد، به عمر دراز آنان و رسیدن خیر از جانبشان تعبیر می‌شود. او مرگ دشمن را نیز به پایان یک کشمکش طولانی نسبت داده است.

مطیعی تهرانی با لحنی دلگرم‌کننده می‌گوید خواب مرگ را که دیدید، اول نفسی عمیق بکشید؛ چون در تعبیر، این خواب بیشتر وقت‌ها خبر از تغییر و تازگی می‌دهد. به نظر او کسی که مرگ خود را می‌بیند، در آستانه‌ی دل کندن از عادتی کهنه یا شروع فصلی نو در زندگی است. مطیعی می‌گوید اگر در خواب برای مرده‌ای گریه کردید، غمی از دلتان بیرون می‌رود و اگر مرده‌ای با شما حرف زد، به حرفش گوش بدهید که مرده در خواب راست می‌گوید.

یونگ مرگ در خواب را یکی از نیرومندترین نمادهای دگرگونی در ناخودآگاه جمعی می‌دانست. در بسیاری از اسطوره‌ها، قهرمان باید بمیرد تا دوباره زاده شود؛ این همان الگویی است که در فرایند فردیت تکرار می‌شود. مرگ خود در خواب از این منظر یعنی پایان نقشی قدیمی، رها کردن پرسونای کهنه و تولد خودی تازه‌تر. مرگ یکی از اطرافیان نیز ممکن است نشان دهد ویژگی‌ای که آن شخص در روان شما نمایندگی می‌کرد، در حال دگرگون شدن است.

فروید خواب مرگ را از خواب‌های رایجی می‌دانست که نباید آن را به معنای ظاهری گرفت. به باور او این خواب‌ها گاه بیان پوشیده‌ی احساسات دوگانه نسبت به عزیزان، رقابت‌های پنهان یا میل به رهایی از فشار یک رابطه‌اند و نشانه‌ی هیچ آرزوی واقعی برای آسیب نیستند. فروید همچنین معتقد بود خواب عزیزی که از دست رفته، اغلب برآورده شدن آرزوی دیدار دوباره و فرصتی برای سوگواری ناتمام است.

اویتنهاو تعبیر مرگ را کوتاه و امیدبخش بیان می‌کند: مرگ خود یعنی عمر طولانی و پایان دوره‌ای دشوار؛ مرگ دوست یعنی خبری از او به شما می‌رسد؛ دیدن مرده‌ای که زنده می‌شود یعنی بازگشت امیدی که از دست رفته بود؛ و شرکت در مراسم سوگواری یعنی ازدواج یا جشنی خوشایند در پیش است. او تأکید دارد که این خواب به ندرت معنای ظاهری خود را دارد.