فال حافظ غزل ۲۵۶: نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر

ای صاحب فال، حافظ در این غزل لحن پدری دلسوز را دارد که می‌گوید: نصیحتی به تو می‌کنم، بشنو و بهانه نیاور؛ هر آنچه ناصح مهربان به تو بگوید، بپذیر. این بیت شاهد فال توست و نشان می‌دهد در کاری که در پیش داری، کسی هست که خیر تو را می‌خواهد و سخنی گفته یا خواهد گفت که شاید به دلت ننشیند. فال تو هشدار می‌دهد که از سر غرور یا لجاجت، آن سخن را کنار نگذاری. حافظ یادآوری می‌کند که در کمینگاه عمر، مکر جهان پیر پنهان است؛ یعنی روزگار گاهی دام‌هایی می‌گسترد که جوانی و شتاب آن‌ها را نمی‌بیند. او همچنین می‌گوید وقتی قسمت ازلی بی‌حضور ما رقم خورده، اگر اندکی با رضای ما جور نیست، خرده مگیر. یعنی بخشی از کار در اختیار تو نیست و بهتر است با آن کنار بیایی. پس در روزهای آینده گوش شنوا داشته باش، پیش از تصمیم بزرگ مشورت کن و با احتیاط گام بردار.