تعبیر خواب حج

ابن سیرین می‌گوید هر که در خواب ببیند به حج رفته و مناسک را به جای آورده، اگر بیمار باشد شفا می‌یابد، اگر وام‌دار باشد دینش ادا می‌شود و اگر بیمناک باشد ایمن می‌گردد. به گفته‌ی او این خواب برای بازرگان نشانه‌ی سود و برای تنگدست نشانه‌ی گشایش روزی است. اگر کسی ببیند به حج می‌رود اما به مکه نمی‌رسد، آرزویی دارد که هنوز زمان برآورده شدنش فرا نرسیده و باید صبور باشد. او دیدن خانه‌ی خدا را به دیدار با بزرگی نیکوکار تعبیر کرده است.

امام صادق (ع) فرموده‌اند دیدن حج در خواب بر هفت وجه است: ایمنی، توبه، ادای امانت، شفای بیمار، گشایش کار، دیدار با عزیزان و نیک‌نامی. اگر کسی ببیند لباس احرام پوشیده و لبیک می‌گوید، از گناهان دوری می‌جوید و دلش آرام می‌گیرد. در این روایت آمده است که طواف خانه‌ی خدا نشانه‌ی خدمت به پدر و مادر یا بزرگی صالح است. همچنین اگر خواب‌بیننده در مسیر حج مانعی ببیند، باید در ادای حق دیگران کوشاتر باشد.

در تعبیرنامه‌ی منسوب به دانیال نبی آمده است که دیدن سفر حج دلیل بر نیکی حال در دین و دنیاست. اگر ببینی با کاروانی به سوی مکه می‌روی، با گروهی از مردمان درستکار همراه می‌شوی و از همنشینی‌شان بهره می‌بری. دانیال دیدن عرفات را نشانه‌ی آشتی با کسی دانسته که میان شما کدورتی بوده و قربانی کردن در منا را به رهایی از گرفتاری و برآورده شدن نذری تعبیر کرده است. به گفته‌ی او حج در خواب برای غم‌دیده نوید شادی است.

ابراهیم کرمانی می‌گوید اگر کسی در خواب ببیند حج گزارد و به خانه بازگشت، کاری را که آغاز کرده با خیر و نیکی به پایان می‌برد. اگر ببیند در حال طواف است، کارهای دنیایش به سامان می‌رسد و از جانب بزرگان احترام می‌بیند. به باور او نوشیدن آب زمزم نشانه‌ی دانشی سودمند یا شفایی است که از راه درست می‌رسد. کرمانی همچنین گفته است اگر کسی ببیند در راه حج توشه‌اش تمام شد، باید در خرج کردن مال میانه‌روی کند.

منوچهر مطیعی تهرانی می‌گوید خواب حج را باید با دلی شاد پذیرفت، چون کمتر تعبیری از آن روشن‌تر و امیدوارکننده‌تر است. به نظر او اگر در خواب به حج رفتید، دلتان در آرزوی پاک شدن و آغاز دوباره است و خداوند این آرزو را بی‌پاسخ نمی‌گذارد. مطیعی می‌گوید اگر کسی که هرگز حج نرفته این خواب را ببیند، شاید روزی توفیق زیارت پیدا کند، و اگر نیابد هم آرامش و گشایشی تازه در زندگی‌اش پدید می‌آید.

از دید یونگ، سفر زیارتی یکی از کهن‌الگوهای بنیادین روان است؛ سفری از پیرامون به مرکز که بازتاب فرایند فردیت و رسیدن به خویشتن است. کعبه در این نگاه می‌تواند نماد مرکز روان یا همان خود باشد که همه‌ی بخش‌های شخصیت گرد آن می‌چرخند. طواف و حرکت دایره‌وار، تصویری از ماندالاست که یونگ آن را نشانه‌ی یکپارچگی و آرامش درونی می‌دانست. خواب حج در این تعبیر دعوتی است برای کنار گذاشتن هیاهوی بیرونی و پیوند دوباره با معنای ژرف زندگی.

فروید خواب‌های زیارتی را بیشتر بازتاب آرزوی پاک شدن و رهایی از احساس گناه می‌دانست. به باور او ذهن خفته گاه نیاز به بخشوده شدن یا پذیرفته شدن از سوی پدر و مرجعی بزرگ‌تر را در قالب سفری مقدس نشان می‌دهد. خواب حج ممکن است از آرزوی آرامش پس از دوره‌ای از تعارض‌های درونی خبر دهد. فروید پیشنهاد می‌کرد خواب‌بیننده از خود بپرسد از چه باری می‌خواهد سبک شود و چه آرزوی دیرینه‌ای در دلش منتظر برآورده شدن است.

لوک اویتنهاو در فرهنگ خواب خود سفر زیارتی را با معناهایی کوتاه و امیدبخش آورده است: رفتن به زیارت یعنی آرامش خاطر و پایان دوره‌ای پرتنش؛ دیدن زائران نشانه‌ی همراهی دوستان وفادار است؛ رسیدن به مقصد زیارت خبر از برآورده شدن آرزویی مهم می‌دهد؛ و بازگشت از سفر زیارتی یعنی شروعی تازه با دلی سبک‌تر. او این خواب را از نشانه‌های بهبود حال روحی می‌داند.