فال حافظ غزل ۱۲۷: روشنی طلعت تو ماه ندارد

ای صاحب فال، حافظ در این غزل یار را چنان می‌ستاید که روشنی طلعتش را ماه ندارد و در برابرش گل رونق گیاهی ساده را هم ندارد. اما بیت شاهد، جان پیام است: گوشه ابروی تو منزل جان من است و پادشاه نیز گوشه‌ای خوش‌تر از این ندارد. این فال نشان می‌دهد که تو جایگاهی برای دل خود یافته‌ای یا در آستانه یافتن آن هستی که از هر تاج و تختی ارزشمندتر است؛ شاید رابطه‌ای، شاید شغلی که با جانت هماهنگ است. حافظ هشدار می‌دهد که آینه تاب آه ندارد؛ یعنی دل لطیف را با گله و تندی کدر نکن. او می‌گوید خون بخور و خاموش بنشین، زیرا آن دل نازک طاقت فریاد دادخواه را ندارد. پس در این رابطه نرمی و مدارا بهتر از شکایت است. شاعر شادی شیخی را می‌خواهد که خانقاه ندارد؛ یعنی کسی که بی‌ادعا و بی‌دکان است. اگر قدر گوشه امن خود را بدانی و با ظرافت از آن پاسداری کنی، آرامش پایدار می‌ماند.