فال حافظ غزل ۱۲۶: جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

ای صاحب فال، این غزل با سخنی عاشقانه و عمیق آغاز می‌شود: جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد. حافظ می‌گوید با هیچ‌کس نشانی از آن دلستان ندیده است؛ یا خود بی‌خبر است یا او نشانی ندارد. این نشان می‌دهد که آنچه در دل می‌جویی، در هیچ جای دیگر جایگزین ندارد. شاعر از دشواری راه می‌گوید که هر شبنمش صد دریای آتشین است. اما بیت شاهد اندرزی حکیمانه دارد: سرمنزل فراغت را نباید از دست داد؛ ای ساروان، بار فرود آر که این راه کرانه ندارد. یعنی اگر به جایگاهی امن و آرام رسیده‌ای، آن را به هوای راهی بی‌پایان رها نکن. چنگ خمیده‌قامت تو را به شادی می‌خواند و پند پیران هرگز زیانی ندارد. حافظ داستان گنج قارون را یادآوری می‌کند که روزگار بر باد داد، تا بدانی زر انباشته پایدار نیست. همچنین می‌گوید راز را حتی از شمع بپوشان، زیرا زبانش بند ندارد. آرامش را قدر بدان و رازت را نگه دار.