فال حافظ غزل ۳۱: آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

ای صاحب فال، این غزل با شبی فرخنده آغاز می‌شود: آن شب قدری که اهل خلوت از آن سخن می‌گویند، امشب است؛ یا رب این تأثیر بخت از کدام ستاره است؟ بیت شاهد فال تو همین آغاز است و خبر از زمانی ارزشمند می‌دهد که سرنوشت‌ها در آن رقم می‌خورد. شاید این روزها برای تو نیز چنین باشد؛ لحظه‌ای که اگر قدرش را بدانی، اثرش تا مدت‌ها در زندگی‌ات می‌ماند. حافظ سپس از زیبایی یار می‌گوید: هر دلی در حلقه گیسوی او یارب یارب می‌گوید، ماه آیینه‌دار روی اوست و تاج خورشید خاک نعل اسبش. او با فروتنی می‌پرسد در آن ساعت که بر پشت صبا زین می‌بندند، من که مرکبم مور است چگونه با سلیمان همراه شوم؟ یعنی با وجود کوچکی، آرزوی همراهی با بزرگان را دارد. بیت پایانی نیز ستایش سخن است: از منقار بلاغتش آب حیات می‌چکد. این فال به تو می‌گوید که بخت با توست و اکنون زمان دعا، نیت روشن و آغاز کاری ماندگار است.