فال حافظ غزل ۱۳۴: بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

ای صاحب فال، این غزل از سوگ‌نامه‌های حافظ است و گفته‌اند در اندوه از دست دادن فرزندش سروده شده. بلبلی خون دل خورد تا گلی حاصل کند و باد غیرت آن را به صد خار پریشان ساخت. طوطی به خیال شکری دلخوش بود و ناگهان سیل فنا نقش آرزویش را باطل کرد. این فال شاید با اندوهی در دلت هم‌صداست؛ از دست دادن کسی یا چیزی که برایش بسیار رنج برده بودی. حافظ از نور چشمش می‌گوید که چه آسان رفت و کار او را دشوار کرد. اما بیت شاهد فریادی برای یاری است: ساروان، بار من افتاد، خدا را مددی، که امید کرم مرا همراه این محمل کرد. یعنی در اوج اندوه، شاعر دست از امید به کرم برنمی‌دارد. او می‌گوید روی خاکی و چشم نمناکم را خوار مدار، که چرخ فیروزه‌ای طربخانه‌اش را از همین کاهگل ساخته. فال تو را به پذیرش سوگ و درخواست یاری دعوت می‌کند؛ اندوه را تنها به دوش نکش.