فال حافظ غزل ۲۶۸: گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس

ای صاحب فال، ردیف این غزل، «ما را بس»، سرود قناعت و رضایت است. حافظ می‌گوید از همه گلستان جهان یک گلعذار و از همه این چمن سایه آن سرو روان برای ما بس است. او از همصحبتی با اهل ریا گریزان است و می‌گوید قصر فردوس را به پاداش عمل می‌بخشند، اما ما که رند و گداییم، دیر مغان ما را بس است. تصویری آرام و ژرف هم دارد: بر لب جوی بنشین و گذر عمر را ببین، که همین اشارت از جهان گذران ما را بس. بیت شاهد این فال پیام اصلی را روشن می‌کند: یار با ماست، چه حاجت که بیشتر بطلبیم؟ دولت همنشینی آن مونس جان ما را بس است. شاید این روزها دلت در پی چیزهای بیشتر است و آنچه داری را نمی‌بینی. حافظ می‌گوید گنجی که در کنار توست، از کون و مکان ارزشمندتر است. گله از قسمت را ناانصافی می‌داند، زیرا طبعی روان و دلی آشنا خود نعمتی بزرگ است. آرامش در شمردن داشته‌هاست، نه در حسرت نداشته‌ها.