فال حافظ غزل ۱۹۴: سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

ای صاحب فال، این غزل با بازی شیرین واژه‌ها، دو روی عشق را نشان می‌دهد: ناز زیبارویان و نیاز دلدادگان. بیت شاهد می‌گوید سمن‌بویان وقتی بنشینند، غبار غم را فرو می‌نشانند و پری‌رویان وقتی بستیزند، قرار از دل می‌ستانند. یعنی همان کسی که آرامش می‌بخشد، می‌تواند بی‌قرارت هم بکند. شاید در رابطه یا کاری که در دل داری، این دوگانگی را حس کنی: گاه گشایش و گاه دلتنگی. حافظ می‌گوید اگر یک نفس با ما بنشینند و برخیزند، نهال شوق را در دل می‌کارند؛ پس دیدارهای کوتاه هم اثری ماندگار دارند. او هشدار می‌دهد که هر کس درمان درد عاشق را آسان بپندارد، در تدبیرش درمانده می‌شود. به یاد منصور حلاج، آنان که از مراد بهره می‌برند بر دار می‌روند؛ یعنی عشق حقیقی بها دارد. بیت پایانی کلید است: در این درگاه، وقتی مشتاقان نیاز بیاورند، ناز تحویل می‌گیرند. فروتنی، راه رسیدن است.