فال حافظ غزل ۱۹۶: آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با پرسشی پرامید آغاز می‌کند: آنان که با یک نظر خاک را کیمیا می‌کنند، آیا گوشه چشمی به ما خواهند کرد؟ او دردش را از طبیبان مدعی پنهان می‌کند، به این امید که از خزانه غیب دوایش برسد. این فال به تو می‌گوید برای دردی که داری، به هر ادعا و راه‌حل پرسروصدایی دل نبند. بیت شاهد جان پیام غزل است: چون حسن عاقبت نه به رندی است و نه به زاهدی، بهتر آن است که کار خود را به عنایت حق بسپاریم. یعنی پس از آنکه تلاشت را کردی، بار نگرانی از نتیجه را زمین بگذار. حافظ هشدار می‌دهد که درون پرده فتنه‌ها بسیار است و تا پرده نیفتد، کسی نمی‌داند چه می‌شود؛ پس از قضاوت شتاب‌زده بپرهیز. او ریا را نکوهش می‌کند و صداقت را بالاتر از طاعت نمایشی می‌داند. با دلی صادق و توکلی آرام، منتظر گوشه چشم لطف باش؛ کیمیای عنایت، خاک را زر می‌کند.