فال حافظ غزل ۱۹۷: شاهدان گر دلبری زین سان کنند

ای صاحب فال، این غزل از قدرت زیبایی و از فرمان‌بری عاشق سخن می‌گوید. حافظ می‌گوید اگر زیبارویان چنین دلبری کنند، در ایمان زاهدان هم رخنه می‌افتد. او به جوان سروقد پند می‌دهد که تا جوانی برپاست گوی را ببرد، پیش از آنکه قامتش چون چوگان خم شود؛ یعنی فرصت امروز را دریاب. شاعر می‌گوید عاشقان بر سر خود حکمی ندارند و هر چه فرمان یار باشد همان می‌کنند. او از رنج هم می‌گوید: مردمک چشمش به خون آغشته شده و حکایت طوفان پیش اشکش کمتر از قطره‌ای است. اما دو بیت پایانی راه را می‌نمایند: ای دل، با غصه خوش کنار بیا، که اهل راز عیش خوش را در بوته هجران می‌سازند. و بیت شاهد: حافظ، از آه نیمه‌شب سر مپیچ، تا آینه دلت را چون صبح درخشان کنند. یعنی اندوه امروز، اگر با دعا و صبر همراه شود، به روشنی فردا می‌انجامد.