فال حافظ غزل ۱۹۸: گفتم کی‌ام دهان و لبت کامران کنند؟

ای صاحب فال، این غزل گفت‌وگویی شیرین میان عاشق و معشوق است که هر بیتش با «گفتم» و «گفتا» آغاز می‌شود. عاشق می‌پرسد کی کامروا می‌شوم و یار پاسخ می‌دهد: به چشم، هر چه بگویی همان می‌کنند. این آغاز، امیدی بزرگ به تو می‌دهد؛ خواسته‌ات شنیده شده است. عاشق می‌گوید لب تو خراج مصر می‌خواهد و یار می‌گوید در این معامله کمتر زیان می‌کنند؛ یعنی بهای این آرزو گران اما ارزنده است. اما بیت شاهد، زمان را نشانه می‌گیرد: می‌پرسد خواجه کی به حجله می‌رود و پاسخ می‌شنود آن زمان که مشتری و ماه قران کنند. یعنی هر کاری هنگامی دارد و باید ستاره‌ها هم‌راستا شوند. پس عجله مکن؛ آنچه می‌خواهی در راه است، اما در زمان مناسب خود می‌رسد. حافظ همچنین می‌گوید هوای میکده غم را می‌برد و خوشا کسانی که دلی را شاد می‌کنند. پیر را هم با بوسه‌ای شیرین جوان می‌کنند؛ دیر نیست.