فال حافظ غزل ۲۸: به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با سوگندی صمیمانه آغاز می‌کند: به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست، که همدم سحرگاه من دعای دولت توست. اشک او از طوفان نوح پیشی گرفته، اما نتوانسته نقش مهر یار را از لوح سینه بشوید؛ یعنی وفاداری او پایدار است. سپس پیشنهادی زیبا می‌دهد: این دل شکسته را بخر که با همه شکستگی به صد هزار دل درست می‌ارزد. این بیت به تو می‌گوید رنج‌هایی که کشیده‌ای از ارزشت نکاسته، بلکه بر آن افزوده است. بیت شاهد فال تو اندرزی روشن است: به راستی بکوش تا خورشید از نفست بزاید، که صبح نخستین از دروغ سیه‌روی شد. اشاره به صبح کاذب است که روشنی دروغینش زود به تاریکی می‌گراید؛ اما صبح صادق، خورشید را با خود می‌آورد. پیام فال این است که هر کاری بر پایه صداقت بنا شود، روشنی پایدار به بار می‌آورد. حافظ همچنین می‌گوید اگر لاف عشق زدی، چابک و چست سر بباز؛ یعنی با تمام وجود پای خواسته‌ات بایست.