فال حافظ غزل ۲۹: ما را ز خیال تو چه پروای شراب است؟

ای صاحب فال، حافظ در این غزل چنان در خیال یار غرق است که پروای شراب ندارد و می‌گوید اگر خمر بهشت هم باشد بی دوست عذاب است. او افسوس می‌خورد که دلبر رفت و نقش خیالش در دیده گریان چون نقش بر آب است. اما بیت شاهد فال تو بانگ بیداری است: ای دیده بیدار شو، که در این منزل خواب نمی‌توان از سیل پیاپی ایمن بود. این بیت به تو هشدار می‌دهد که غفلت در این روزها هزینه دارد و رویدادها پشت سر هم می‌آیند؛ باید چشم باز و آماده باشی. حافظ در بیت بعد رازی را می‌گوید: معشوق آشکارا از کنارت می‌گذرد، اما چون اغیار می‌بینند، نقاب بسته است. یعنی فرصت یا پاسخی که می‌جویی همین نزدیکی است و تنها چشم بیدار آن را می‌شناسد. او همچنین دعوت می‌کند که در و دشت سبز است، دست از سر آب برنداریم، که جهان سراسر سراب است. پس آنچه حقیقی است بشناس و محکم نگه دار.