فال حافظ غزل ۳۸۱: گرچه ما بندگان پادشهیم

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از شکوه درونی کسانی سخن می‌گوید که در ظاهر تهیدست‌اند اما در باطن پادشاه. ما بندگان پادشاهیم، اما پادشاهان ملک صبحگاهیم؛ گنج در آستین داریم و کیسه‌مان تهی است، جام جهان‌نما در دست داریم و خود خاک راهیم. این تضادهای زیبا تصویر انسانی است که ارزشش را به دارایی ظاهری نمی‌سنجد. بیت شاهد فال پیامی روشن دارد: صحبت ما را غنیمت بشمار، که تو در خوابی و ما بیدار و نگهبانیم. شاید کسی در کنار توست که قدرش را چنان‌که باید نمی‌دانی، یا خود تو کسی هستی که دیگران هنوز ارزشت را نشناخته‌اند. حافظ می‌گوید شاهد بخت که کرشمه کند، ما آیینه رخسار ماه‌گونش هستیم؛ یعنی آماده‌ایم که بخت را در خود بازتاب دهیم. این فال از همت بلند و رنگ نداشتن تزویر سخن می‌گوید و نوید می‌دهد که با صداقت و اعتماد به نفس، بخت به سویت لبخند خواهد زد و آنچه حق توست به تو بازمی‌گردد.