فال حافظ غزل ۲۷۷: فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از رابطه بلبل و گل سخن می‌گوید: بلبل همه فکرش این است که گل یارش شده و گل در اندیشه آن است که چگونه در کارش ناز کند. او می‌گوید دلربایی تنها کشتن عاشق نیست؛ سرور واقعی کسی است که غم خدمتکارش را بخورد. یعنی عشق و بزرگی در مراقبت و مهربانی است. شاعر از روزگاری گله دارد که سفال بی‌ارزش بازار لعل را می‌شکند و دل لعل از این غبن خون می‌شود. اما بیت شاهد این فال دعایی گرم و امیدبخش است: آن سفرکرده که صد قافله دل همراه اوست، خدایا هرکجا هست، به سلامت نگاهش دار. این فال برای کسی که چشم‌به‌راه مسافری است یا نگران عزیزی دور است، نوید سلامت و بازگشت دارد. حافظ همچنین یادآوری می‌کند که هرچند آسایش و عافیت خوش است، جانب عشق عزیز است و نباید آن را فروگذاشت. دلی که به دیدار خوگرفته، نازپرورد وصال است؛ آن را میازار و با مهر نگه دار.