فال حافظ غزل ۲۷۶: باغبان گر پنج‌روزی صحبت گل بایدش

ای صاحب فال، این غزل با تصویری آشنا و پرمعنا آغاز می‌شود: باغبانی که پنج روزی همنشینی گل را می‌خواهد، باید همچون بلبل بر جفای خار هجران صبر کند. این بیت شاهد فال توست و می‌گوید رسیدن به گل خواسته‌ات بی‌تحمل خار ممکن نیست. حافظ در ادامه به دل می‌گوید در بند زلف یار از پریشانی منال، زیرا مرغ زیرک وقتی به دام افتد، تحمل پیشه می‌کند؛ یعنی هوشمندی در لحظه دشوار، آرامش و بردباری است نه بی‌تابی. او می‌گوید حسابگری و مصلحت‌اندیشی کار ملک‌داری است، اما در راه عشق و طریقت، تکیه بر دانش و تقوای خود کافی نیست و رهرو اگر صد هنر هم داشته باشد، به توکل نیاز دارد. این پیام برای تو آن است که تلاش کن، اما نتیجه را با اعتماد بسپار. ناز نرگس مستانه یار را باید کشید تا به وصال رسید. شاعر در پایان می‌پرسد عاشق مسکین را این همه تجمل چه حاجت؟ ساده باش، صبور باش و به گشایش ایمان داشته باش.