فال حافظ غزل ۲۲۴: خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با ستایش دلی آغاز می‌کند که مدام از پی هر نظری نمی‌رود و به هر دری که بخوانندش بی‌خبر پا نمی‌گذارد. این بیت شاهد فال توست و می‌گوید در تصمیمی که پیش رو داری، آگاهانه و سنجیده انتخاب کن. حافظ با صداقت می‌پذیرد که دل گاه چون مگس از پی شکر می‌رود، اما به دل هشدار می‌دهد: چنین هرزه‌گرد و هرجایی مباش، که هیچ کاری با این شیوه پیش نمی‌رود. او از باز سفید می‌گوید که چون باشه در پی هر صید کوچکی نمی‌رود؛ یعنی همت بلند داشته باش و نیرویت را صرف هدف‌های کوچک و پراکنده نکن. در کنار این، حافظ از نقش خال یار می‌گوید که هرگز از نظرش نمی‌رود؛ پس بر یک مقصود اصلی تمرکز کن. او از یار می‌خواهد وفای عهد را از یاد نبرد و به او به چشم حقارت ننگرد. در روزهای آینده، اگر از پراکندگی دست بکشی و دل را بر یک هدف ارزشمند استوار کنی، کارت سامان می‌گیرد.