فال حافظ غزل ۳۳: خلوت‌گزیده را به تماشا چه حاجت است

ای صاحب فال، ردیف این غزل یک پرسش است: چه حاجت است؟ حافظ می‌گوید کسی که خلوت گزیده، چه نیازی به تماشا دارد؟ وقتی کوی دوست هست، صحرا به چه کار می‌آید؟ این پرسش‌ها تو را به این نکته می‌رسانند که آنچه در جست‌وجویش هستی، شاید همین حالا در دسترس توست. حافظ می‌گوید ما نیازمندیم، اما در درگاه کریم گفتن تمنا لازم نیست، زیرا دل روشن دوست چون جام جهان‌نماست و همه چیز را می‌بیند. بیت شاهد فال تو این است: گذشت آن روزگار که بار منت کشتیبان را می‌کشیدم؛ وقتی گوهر به دست آمد، دریا چه حاجت است؟ این بیت خبر می‌دهد که دوره وابستگی به دیگران و منت‌کشی برای تو رو به پایان است و گوهر خواسته‌ات یا به دستت رسیده یا نزدیک است. حافظ همچنین به مدعیان می‌گوید بروید، که دوستان حاضرند و به دشمن نیازی نیست؛ و در پایان می‌گوید سخن را تمام کن که هنر خودش آشکار می‌شود. پس به جای بحث و اثبات خود، بگذار کارت سخن بگوید.