فال حافظ غزل ۸۶: ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

ای صاحب فال، این غزل از شادمانه‌ترین فال‌هاست. حافظ ساقی را صدا می‌زند و مژده می‌دهد که یار از رخ پرده برگرفت و چراغ خلوت‌نشینان دوباره روشن شد. شمعی که خاموش بود، چهره برافروخت و پیر سال‌خورده جوانی را از سر گرفت. بیت شاهد قلب این فال است: بار غمی که خاطر ما را خسته کرده بود، خداوند عیسی‌دمی فرستاد و آن را برداشت. یعنی اندوهی که مدتی است بر دوش تو سنگینی می‌کند، با رسیدن کسی یا خبری شفابخش سبک می‌شود. شاید این گشایش از جایی برسد که انتظارش را نداری. حافظ می‌گوید لطف دوست چنان بود که حتی دشمن هم حذر کرد؛ پس نگران بدخواهان نباش. او از سخن شیرین یار می‌گوید که گویی پسته‌اش سخن را در شکر پیچیده است؛ گفت‌وگویی دلنشین در راه است. در پایان، بخت شعر حافظ را چون تعویذ به زر گرفت. فال تو نوید می‌دهد که روزهای تیره رو به پایان است و دوباره جوانی و شوق به دلت بازمی‌گردد.