فال حافظ غزل ۸۵: شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

ای صاحب فال، ردیف «و برفت» در این غزل مانند زنگی است که از گذر شتابان فرصت‌ها خبر می‌دهد. حافظ می‌گوید از لب لعل یار شربتی نچشیدیم و روی ماه‌پیکرش را سیر ندیدیم که بار بربست و رفت. آن‌قدر فاتحه و حرز یمانی خواندیم و سوره اخلاص دمیدیم، اما او رفت؛ به ما وعده دادند که از کنارمان می‌گذرد و ما آن عشوه را خریدیم. این فال لحن هشدار دارد، اما هشداری مهربان. شاید فرصتی، رابطه‌ای یا کاری مهم پیش روی توست و تو به امید فردا، دست روی دست گذاشته‌ای. پیام غزل این است که تنها دعا و انتظار کافی نیست؛ باید در لحظه حاضر بود و قدر دیدار را دانست. حافظ دریغ می‌خورد که حتی به وداع نرسید. تو اما هنوز فرصت داری. اگر کسی برایت عزیز است، همین حالا به او بگو؛ اگر کاری را دوست داری، امروز آغازش کن. نگذار روزی تو نیز با افسوس بگویی: سیر ندیدیم و برفت.