فال حافظ غزل ۲۲۳: هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود

ای صاحب فال، این غزل سوگند وفاداری است: هرگز نقش تو از لوح دل و جانم نمی‌رود و یاد آن سرو خرامان هرگز فراموش نمی‌شود. حافظ می‌گوید خیال دهان یار با جفای فلک و غصه دوران از ذهنش بیرون نمی‌رود. این فال نشان می‌دهد که نیت تو با پیوندی عمیق یا آرمانی دیرینه گره خورده است که ریشه در جانت دارد. بیت شاهد کلید فال است: دلم در ازل با سر زلفت پیوند بست و تا ابد سر نمی‌کشد و از سر پیمان نمی‌رود. یعنی آنچه بر آن عهد بسته‌ای، با سختی‌ها سست نمی‌شود. حافظ می‌گوید هر باری جز بار غم یار از دلش می‌رود و مهر یار چنان جای گرفته که اگر سر برود، آن نمی‌رود. اما در بیت پایانی با لبخندی آگاه هشدار می‌دهد: هر که نمی‌خواهد سرگردان شود، دل به خوبان ندهد. پس وفاداری‌ات زیباست، اما بدان که بهایش گاه سرگشتگی است. در روزهای آینده، پایداری تو ثمر می‌دهد، به شرط آنکه آگاهانه و با پذیرش سختی‌ها بر عهدت بمانی.