فال حافظ غزل ۲۵۴: دیگر ز شاخ سرو سهی بلبل صبور

ای صاحب فال، این غزل با آواز بلبلی آغاز می‌شود که پس از صبری طولانی، از شاخ سرو سهی گلبانگ می‌زند و برای گل دعا می‌کند که چشم بد از رویش دور باد. حافظ به گل، که پادشاه حسن است، یادآوری می‌کند که با بلبلان بی‌دل غرور نکند. اما زیباترین نکته این غزل نگاه تازه به دوری است: او از غیبت یار شکایت نمی‌کند، زیرا تا غیبتی نباشد، لذت حضور هم نیست. اگر دیگران به عیش و طرب شادند، برای او همان غم نگار مایه سرور است. بیت شاهد این فال پیامی امیدبخش دارد: در هجر وصل است و در ظلمت نور. یعنی همین دوره دشواری که از آن گله داری، دانه گشایش را در خود پنهان کرده است. فاصله‌ها ارزش نزدیکی را آشکار می‌کنند و تاریکی، قدر روشنایی را. حافظ می‌گوید غصه مخور و به داوری خشک دیگران هم دل مسوزان، زیرا رحمت خداوند گسترده است. این روزهای سخت را با چشم امید ببین.