فال حافظ غزل ۲۵۳: ای خرم از فروغ رخت لاله‌زار عمر

ای صاحب فال، این غزل درباره شتاب گذر عمر است. حافظ یار را مایه خرمی لاله‌زار عمر می‌داند و می‌گوید بی‌گل روی او بهار عمر فروریخت. او روزگار عمر را به برقی تشبیه می‌کند که در یک چشم‌زدن گذشت و سوار عمر را عنان‌گسسته می‌بیند که از بیم کمین‌گاه حوادث می‌تازد. پیام اصلی این فال در بیت شاهد است: این یک دو دمی که فرصت دیدار ممکن است، کار ما را دریاب، زیرا کار عمر پیدا نیست. هیچ‌کس نمی‌داند فردا چه خواهد شد. شاعر با لحنی بیدارکننده می‌پرسد تا کی می صبوح و شکرخواب بامداد؟ هشیار شو که اختیار عمر گذشت. یعنی وقت آن است که از غفلت دست بکشی و کاری را که دلت در آن است جدی بگیری. با این همه، حافظ دلگرمی هم می‌دهد: هرکه مدار عمرش بر عشق باشد، از دریای فنا نمی‌هراسد، و سخن نیکی که بگویی، یادگاری ماندگار بر صفحه جهان می‌شود.