فال حافظ غزل ۲۶۵: برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز

ای صاحب فال، ردیف «هنوز» در این غزل نشانه آرزویی است که هنوز برنیامده، اما هنوز هم زنده است. حافظ می‌گوید کامم از تمنای لب تو برنیامده و هنوز به امید جام لعلت، به ته‌مانده جام قانعم. از روز نخست دینش در سر زلف یار رفته و نمی‌داند سرانجام این سودا چه خواهد شد. با فروتنی اعتراف می‌کند که در میان پختگان عشق هنوز خام است و جرعه‌ای دیگر می‌خواهد. بیت شاهد این فال پر از امید است: روزی نام من به سهو بر لب جانان رفت و هنوز اهل دل از نامم بوی جان می‌شنوند. یعنی حتی یک لحظه توجه از سوی آنچه دوستش داری، اثری ماندگار بر جا می‌گذارد. شاید نتیجه کامل هنوز نرسیده، اما نشانه‌های لطف پیداست و نباید آن‌ها را کوچک بشماری. حافظ می‌گوید جان به غم‌ها سپرده و هنوز آرام نیافته؛ پس آرامش در شتاب نیست، در ادامه دادن است. قلم او هنوز آب حیات می‌چکاند؛ تو نیز از طلب دست مکش.