فال حافظ غزل ۲۶۴: خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز

ای صاحب فال، حافظ در این غزل با یادآوری کوتاهی عمر آغاز می‌کند: برخیز و پیش از آنکه کاسه سر خاک‌انداز شود، کاسه زر را از آب طربناک پر کن. سرانجام منزل همه ما وادی خاموشان است، پس اکنون غلغله در گنبد افلاک بینداز. اما بیت شاهد این فال، نگاه را از شادی بیرونی به پاکی درونی می‌برد: چشم آلوده‌نظر از رخ جانان دور است؛ بر روی او از آینه پاک نظر کن. یعنی برای دیدن حقیقت، و رسیدن به آنچه دل می‌خواهد، باید آینه درونت را از کینه، حسد و بدبینی بزدایی. حافظ در بیتی دیگر از زبان اهل طریقت می‌گوید نخست پاک شو و سپس دیده بر آن پاک بینداز. او زاهد خودبینی را نکوهش می‌کند که جز عیب ندید و دعا می‌کند دود آهی آینه ادراکش را تیره کند. این فال به تو می‌گوید کلید گشایش کارت در نگاهی صاف و بی‌غرض است؛ هرچه درونت روشن‌تر باشد، زیبایی‌های بیشتری در زندگی خواهی دید.