فال حافظ غزل ۲۸۸: کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش

ای صاحب فال، این غزل تصویری از یک لحظه کامل است: کنار آب، زیر سایه بید، با طبعی شاعرانه و یاری خوش، و ساقی گلعذاری که بزم را گرم می‌کند. حافظ در بیت شاهد به کسی دل‌خوشی می‌دهد که قدر وقت را می‌داند و می‌گوید گوارایت باد این شادی که روزگاری خوش داری. این فال به تو می‌گوید که اکنون بیش از آنچه گمان می‌کنی بختیاری؛ شاید نعمت‌هایی کنارت هست که باید ببینی و از آنها بهره ببری. حافظ توصیه می‌کند هر که باری از عشق در دل دارد، سپندی بر آتش نهد تا از چشم بد در امان بماند؛ یعنی شادی‌ات را پاس بدار. شب صحبت را غنیمت بدان، که مهتاب دل‌افروز است و لاله‌زار زیبا. در بیت پایانی هشدار نرمی هم هست: عمر به غفلت گذشت، بیا تا خوش‌باشان کاری خوش به تو بیاموزند. پس فرصت را برای فردا نگه ندار. روزهای پیش رو برای تو مجال شادی، دیدار و آفرینش است؛ اگر حاضر باشی، روزگارت به‌راستی خوش خواهد بود.