فال حافظ غزل ۳۳۵: در خرابات مغان گر گذر افتد بازم

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از شوق رهایی سخن می‌گوید. او می‌گوید اگر باز گذرش به خرابات مغان بیفتد، حاصل خرقه و سجاده را یکسره در می‌بازد؛ یعنی از ظاهرسازی دست می‌کشد و به حقیقت دل رو می‌کند. شاید تو نیز این روزها از نقش‌هایی که باید بازی کنی خسته شده‌ای و دلت آزادی می‌خواهد. بیت شاهد فال تو تصویری زیبا دارد: چون مرغی از قفس خاک هوایی شدم، به این امید که شهبازی مرا صید کند. یعنی دل تو آماده پرواز است و در انتظار عشقی بلند یا هدفی والاست که به سویش بکشاندت. شاعر صحبت حور را هم نمی‌خواهد اگر خیال یار در میان نباشد؛ یکدلی و تمرکز بر یک مقصود، رمز این غزل است. او می‌گوید راز سودای یار پنهان می‌ماند اگر چشم تر فاشش نمی‌کرد. پس احساس صادقانه‌ات دیر یا زود آشکار می‌شود. فال تو از پروازی می‌گوید که با رها کردن بارهای اضافی آغاز خواهد شد.