فال حافظ غزل ۳۳۶: مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم

ای صاحب فال، این غزل از شوق دیدار سرشار است. حافظ می‌پرسد مژده وصل کجاست تا از سر جان برخیزد؛ او خود را طایر قدس می‌خواند که می‌خواهد از دام جهان پر بکشد. شاید تو نیز این روزها با همه وجود منتظر خبری هستی که بند از دلت بگشاید. بیت شاهد فال تو دعایی خاضعانه است: یا رب از ابر هدایت بارانی برسان، پیش از آنکه چون گردی از میان برخیزم. این بیت به تو یادآوری می‌کند که فرصت‌ها بی‌پایان نیستند و هدایت را باید جست و پذیرفت. حافظ می‌گوید اگر یار او را بنده خود بخواند، از سروری کون و مکان دست می‌کشد؛ یعنی ارزش یک پیوند راستین از همه دارایی‌های جهان بیشتر است. او حتی امیدوار است که اگر یار بر سر تربتش با می و مطرب بنشیند، از بوی او رقص‌کنان از گور برخیزد. این تصویر از قدرت عشق در زنده کردن دل می‌گوید. فال تو نوید می‌دهد که حتی در پیری و خستگی، یک دیدار می‌تواند جوانت کند.