فال حافظ غزل ۴: صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

ای صاحب فال، حافظ در این غزل پیامی به نرمی نسیم صبا می‌فرستد و از کسی گله می‌کند که زیبایی و غرورش او را از احوال‌پرسی عاشقان بازداشته است. اما گوهر غزل در بیت شاهد است: اهل نظر را با خلق خوش و مهربانی می‌توان به دست آورد، نه با بند و دام؛ مرغ دانا هرگز در تله نمی‌افتد. این فال به تو می‌گوید اگر دلت در گرو کسی است یا می‌خواهی دل جمعی را به دست آوری، راهش اصرار و فشار و ترفند نیست، بلکه لطف و صبوری و صداقت است. شاید از سردی یا بی‌اعتنایی کسی دلگیر باشی و ندانی چرا رنگ آشنایی در رفتارش نیست؛ حافظ هم همین پرسش را دارد، اما گله‌اش را با ادب و ظرافت بیان می‌کند. تو نیز دلخوری‌ات را با زبانی نرم بگو. در روزهای پیش رو، رفتار مهربان تو کاری می‌کند که هیچ زوری نمی‌تواند، و دلی که امروز دور به نظر می‌رسد، به نرمی نزدیک‌تر می‌شود.