فال حافظ غزل ۱۵۶: به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

ای صاحب فال، حافظ در این غزل با سربلندی از یاری سخن می‌گوید که در حسن و خلق و وفا کسی به پایش نمی‌رسد. هزار نقش از قلم آفرینش برمی‌آید، اما هیچ‌کدام به دلپذیری نقش نگار او نیست؛ هزار سکه به بازار هستی می‌آورند، اما هیچ‌یک به عیار او نمی‌رسد. این فال نشان می‌دهد که پیوند یا داشته‌ای ارزشمند در زندگی توست که شاید قدرش را آن‌گونه که باید نمی‌دانی؛ دوستی دیرین و یکرنگ که حق صحبت را نگه داشته است. بیت شاهد دلگرمی بزرگی دارد: ای دل، از رنج حسودان مرنج و مطمئن باش، که بدی به خاطر امیدوار ما نمی‌رسد. یعنی اگر نیتت پاک و دلت امیدوار باشد، بدخواهی دیگران آسیبی جدی به تو نمی‌زند. حافظ پندی ماندگار نیز می‌دهد: چنان زندگی کن که اگر خاک راه شوی، از رهگذر تو غباری بر دل کسی ننشیند. او بر قافله عمر نیز دریغ می‌خورد که شتابان گذشت. در روزهای پیش رو، به یاران وفادارت تکیه کن.