فال حافظ غزل ۳۶۴: ما بی‌غمان مست دل از دست داده‌ایم

ای صاحب فال، حافظ در این غزل از زبان یاران بی‌غم و مستی سخن می‌گوید که دل از دست داده‌اند و همراز عشق شده‌اند. بسیاری کمان ملامت بر آنان کشیده‌اند، اما آنان کار خود را از ابروی جانان گشوده‌اند. تصویری زیبا در این غزل هست: ای گل، تو تنها دیشب داغ صبوحی کشیده‌ای، اما ما آن شقایقیم که با داغ زاده شده‌ایم. یعنی درد عشق برای ما تازه نیست و با جانمان سرشته است. بیت شاهد این فال، درخواستی فروتنانه است: ای راهنمای راه، کار از تو برمی‌آید، مددی کن؛ ما انصاف می‌دهیم که از راه افتاده‌ایم. این بیت از تو می‌خواهد که اشتباه را بپذیری و از کسی که راه را می‌شناسد یاری بخواهی. حافظ همچنین می‌گوید چون لاله به ظاهر می و قدح نگاه نکن، داغی را ببین که بر دل خونین نهاده‌ایم. در پایان، با همه رنگ و خیال، خود را لوحی ساده می‌خواند. اعتراف صادقانه و درخواست کمک، آغاز بازگشت به راه است.