فال حافظ غزل ۳۶۹: ما ز یاران چشم یاری داشتیم

ای صاحب فال، حافظ در این غزل با لحنی آرام و بی‌کینه از دلشکستگی سخن می‌گوید: از یاران چشم یاری داشتیم، اما آنچه می‌پنداشتیم خطا بود. شاید تو نیز این روزها از کسی انتظاری داشته‌ای که برآورده نشده و دلت گرفته است. اما بیت شاهد فال تو نگاه را به آینده می‌برد: تا درخت دوستی کی به بار بنشیند، فعلاً ما رفتیم و بذری کاشتیم. یعنی نیکی‌ای که کرده‌ای گم نمی‌شود؛ بذری است که در خاک مانده و روزی ثمر می‌دهد، هرچند نه به شتابی که دلت می‌خواهد. حافظ از ادب و حرمت هم می‌گوید؛ با آنکه نکته‌ها بسیار بود، شکایت نکرد و حرمت را فرو نگذاشت. فال تو دو پیام دارد: نخست اینکه در اعتماد کردن کمی بیشتر احتیاط کن و هر لبخندی را نشانه صلح نپندار، و دوم اینکه از مهربانی دست برندار. با صبر و بزرگواری، رابطه‌هایی که ارزش دارند پایدار می‌مانند و آن‌ها که نمی‌مانند، جای خود را به یاران راستین می‌دهند.