فال حافظ غزل ۳۸۴: می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با سوز فراق آغاز می‌کند: از دوری‌ات می‌سوزم، روی از جفا بگردان؛ هجران بلای ما شد، خدایا این بلا را بگردان. ردیف «بگردان» در سراسر غزل تکرار می‌شود و گویی شاعر از هر چیز می‌خواهد که دگرگون شود و رو به خوبی بچرخد. او یار را به جلوه‌گری فرامی‌خواند تا زلف پیچانش را برافشاند و مانند صبا گرد چمن بخور بگرداند و سرمست بیرون بخرامد. در بیتی دیگر، با چشمی منتظر از نور چشم مستان می‌خواهد که چنگ اندوهگین را بنوازد یا جامی بگرداند. این فال نشان می‌دهد که تو در انتظار تغییری هستی و دلت از دوری یا سختی خسته است. حافظ می‌گوید دوران بر چهره یار خطی خوش می‌نویسد و دعا می‌کند هر نوشته بد از یار گردانده شود. بیت پایانی تو را به رضا دعوت می‌کند، اما در عین حال راه دعا را باز می‌گذارد. بخت می‌چرخد و این فال نوید گردش آن را به سوی خیر می‌دهد.