فال حافظ غزل ۳۸۵: یا رب آن آهوی مشکین به ختن باز رسان

ای صاحب فال، این غزل سراسر دعای بازگشت است. حافظ از خدا می‌خواهد آن آهوی مشکین را به ختن بازرساند و آن سرو راست‌قامت خرامان را به چمن برگرداند. همچنان که ماه و خورشید به فرمان او به منزل خود می‌رسند، یار ماه‌روی را نیز به او بازرساند. ردیف «باز رسان» چون نبضی امیدوار در هر بیت می‌تپد. شاعر دل آزرده‌اش را به نسیمی می‌سپارد و می‌گوید این یعنی جانی که از تن رفته، به تن بازگردد. او پرنده خجسته را پیک می‌کند تا سخن زاغ و زغن را به عنقا برساند و پیام دل را برساند که ما بی تو زندگی نمی‌خواهیم. این فال برای کسی است که منتظر بازگشت است؛ بازگشت عزیزی، مسافری، فرصتی از دست رفته یا آرامشی که روزی داشته است. بیت پایانی دعای بازگشت از غربت به وطن است و نوید می‌دهد که هر چیز سرانجام به جایگاه راستین خود بازمی‌گردد و انتظارت بی‌پاسخ نمی‌ماند.