فال حافظ غزل ۴۰۳: شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین

ای صاحب فال، حافظ در این غزل ردیف «بین» را تکرار می‌کند و چشم تو را به تماشای تضادهای جهان باز می‌کند. او می‌گوید زیر دلق رنگارنگ این کوته‌آستینان کمندها پنهان است؛ درازدستی کسانی را ببین که به ظاهر پارسا و قانع‌اند. گدایان و خوشه‌چینانی هستند که در برابر خرمن دو جهان سر فرود نمی‌آورند و کبرشان شگفت‌انگیز است. شاعر از یاری می‌نالد که حقوق صحبت را به باد داد و رفت. این تصویرها به تو می‌گویند که ظاهر آدم‌ها همیشه نشان باطنشان نیست و در اعتماد باید هشیار بود. اما غزل در پایان به روشنی می‌رسد و بیت شاهد فال همین‌جاست: صحبت دوست، کدورت را از دل حافظ برد؛ صفای همت پاکان را ببین. یعنی در کنار همه ریاها و بی‌وفایی‌ها، هنوز دوستان پاک‌دلی هستند که همنشینی‌شان غبار دل را می‌شوید. این فال نوید می‌دهد که اگر از جمع ناراستان فاصله بگیری و به اهل صفا نزدیک شوی، رنجش‌های گذشته از دلت پاک خواهد شد.