فال حافظ غزل ۴۰۷: مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو

ای صاحب فال، حافظ در این غزل به آسمان نگاه می‌کند و در هلال ماه نو داسی می‌بیند که بر کشتزار سبز فلک افتاده است؛ و بی‌درنگ به یاد کشته خویش و هنگام درو می‌افتد. فال تو پرسشی جدی پیش رویت می‌گذارد: آنچه امروز می‌کاری، فردا درو می‌کنی. بیت شاهد هشداری روشن است: بر اختر شب‌دزد تکیه مکن، که این عیار تاج کاووس و کمر کیخسرو را ربود. یعنی به بخت و شانس یا قدرت و موقعیت امروزت مغرور نشو، چرا که روزگار بزرگ‌تر از تو را هم دیده است. حافظ می‌گوید گوشوار زر و لعل هرچند گوش را سنگین کند، دور خوبی گذران است؛ پس به زیبایی و دارایی فانی دل نبند. با این همه، ناامیدی هم جایز نیست؛ بخت به حافظ می‌گوید از سابقه نومید مشو. و اگر پاک و سبکبار چون مسیحا به آسمان روی، از چراغ تو صد پرتو به خورشید می‌رسد. در آینده نزدیک، نتیجه کردار خود را خواهی دید.