فال حافظ غزل ۴۳۴: ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

ای صاحب فال، این غزل خطابی است به دل: یک دم هم از عشق و مستی خالی مباش، تا از بند نیستی و هستی برهی. حافظ می‌گوید اگر جانی در تن داری، به کار او مشغول شو؛ هر قبله‌ای بهتر از خودپرستی است. این پیام برای تو روشن است: گره کار در خودبینی است و گشایش در دلدادگی به هدفی بزرگ‌تر از خود. بیت سوم دلگرمی می‌دهد: با ضعف و ناتوانی، مانند نسیم خوش باش؛ بیماری در این راه از تندرستی بهتر است. یعنی ضعف کنونی‌ات مانع راه نیست. اما کلید فال در بیت چهارم است: در مذهب طریقت، خامی نشان کفر است و راه دولت چالاکی و چستی است. وقت درنگ و دودلی نیست؛ چابک و آگاه گام بردار. حافظ هشدار می‌دهد که تا فضل و عقل خود را می‌بینی، بی‌معرفت می‌مانی و خود را رسته مپندار. و یادآوری می‌کند که خار اگر جان بکاهد، گل عذرش را می‌خواهد و تلخی می در کنار ذوق مستی آسان است. سختی کوتاه، شیرینی بلند در پی دارد.