فال حافظ غزل ۴۷۵: گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی

ای صاحب فال، این غزل سراسر ستایش زیبایی و شیرینی است. حافظ می‌گوید مردم تو را یوسف ثانی خواندند، اما چون نیک نگریستم، به حقیقت از آن هم بهتری. این بیت شاهد فال توست و نشان می‌دهد آنچه در دل داری، یا کسی که به او امید بسته‌ای، از آنچه دیگران می‌گویند ارزشمندتر است. حافظ یار را شیرین زمانه و خسرو خوبان می‌خواند و می‌گوید دهانش را حتی به غنچه نمی‌توان تشبیه کرد. اما در میانه غزل گلایه‌ای شیرین هم هست: صد بار وعده کام دادی، پس چرا مانند سوسن آزاده همه زبانی؟ یعنی وعده‌ها بسیار است و عمل کمتر. حافظ می‌ترسد که کام ندهد و جان بستاند. این فال به تو می‌گوید ارزش آنچه دوستش داری را بدان، اما به وعده‌های بی‌پشتوانه یکسره دل مبند. در روزهای آینده، مهربانی‌ات را نگه دار و هم‌زمان از طرف مقابل نشانه‌ای روشن و عملی بخواه، که اشک افتاده از دیده دیگر بازنمی‌گردد.