فال حافظ غزل ۴۷۸: نوش کن جام شراب یک منی

ای صاحب فال، این غزل کوتاه دعوتی است به رها کردن غم و خودبینی. حافظ می‌گوید جامی بنوش تا ریشه غم را از دل برکنی. اما بیت شاهد دلیل این دعوت را روشن می‌کند: دل را چون جام شراب گشاده بدار؛ تا کی چون خم پست، سر بسته و گرفته می‌مانی؟ یعنی گرفتگی و درخودماندگی، تو را از شادی و روشنی دور کرده است. حافظ می‌گوید وقتی از جام بی‌خودی بنوشی، از لاف منی و خودپسندی کم می‌کنی. او از تو می‌خواهد در قدم استوار چون سنگ باشی، نه مانند آب که هر رنگی می‌پذیرد و دامنش تر است. در پایان نیز فرامی‌خواند که برخیز و کوششی کن تا خود را در پای معشوق بیفکنی. این فال به تو می‌گوید وقت آن است که دل را باز کنی، از غرور و تردید بگذری و با ثبات قدم برای آنچه دوست داری بکوشی. در روزهای آینده، گشاده‌رویی و پایداری، درهای بسته را برایت می‌گشاید.