فال حافظ غزل ۵۵: خم زلف تو دام کفر و دین است

ای صاحب فال، این غزل درباره کشش‌های نیرومند و دام‌هایی است که در زیبایی پنهان‌اند. حافظ می‌گوید خم زلف یار دام کفر و دین است و این تنها اندکی از کارهای شگفت اوست. جمال او معجزه حسن است، اما غمزه‌اش جادویی آشکار؛ و چشم شوخش همیشه با کمان در کمین نشسته است. این تصویرها برای تو هشداری لطیف دارند: هر جاذبه‌ای که این روزها دلت را می‌برد، الزاماً به سود تو نیست. بیت شاهد پیامی دیگر نیز دارد: گمان می‌کنی بدگو رفت و جان به در برد؟ حسابش با فرشتگان نویسنده اعمال است. یعنی اگر کسی از سر بدخواهی پشت سرت سخن گفته یا به تو آسیبی زده، لازم نیست خودت را درگیر انتقام کنی؛ عدالت راه خود را پیدا می‌کند. حافظ از دانش شگفت عشق می‌گوید که در آن چرخ هشتم، زمین هفتم است؛ یعنی در عشق، حساب‌های معمول وارونه می‌شوند. در پایان به خود هشدار می‌دهد که از مکر زلف ایمن نباشد. در روزهای پیش رو، با چشمی باز و دلی آرام پیش برو.